๑۩۩..SOS Brigade Research Club...۩۩๑

涼宮ハルヒの憂鬱 |【15話】エンドレスエイト

Summary Pics by Kyotoanimation

จุดเด่นของตอน

ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนเลยว่า ตอนนี้จะเป็นตอนที่มีรายละเอียดมากที่สุดในบรรดา Endless Eight ทั้งหมดที่ฉายมา ดังนั้นเนื้อหาของเอนทรี่อาจจะเยอะพอสมควร

1.ธีมหลักของตอนนี้จะเน้นไปที่กลุ่มเมฆ เป็นหลักดังนั้นภาพแรกที่โผล่มาก็เป็นฉากท้องฟ้าที่มีกลุ่มเมฆ

2.เสียงของเคียวน์ที่พูดเปิดตอนคราวนี้ดูจะเนือยๆ บวกกับสีหน้าที่เหมือนคนหมดไฟ หรือนี่จะเป็นผลจากการที่ต้องทนลูปมายาวนานกันนะ

3.เคียวน์เกิดภาพหลอนเดจาวูเห็นฮารุฮิโทรมาก่อนที่จะโทรมาจริงๆ เหมือนจะเป็นลางบอกเหตุว่าอาการเดจาวูเริ่มเข้าขั้นรุนแรงแล้ว

4.เท่านั้นยังไม่พอ เจ้าเคียวน์ยังชิงพูดเรื่องจักรยานก่อนที่ฮารุฮิจะบอกอีกต่างหาก ซึ่งตัวเคียวน์เองก็ยังช็อคว่าตัวเองรู้ได้ยังไง

5.หลังจากที่คุยโทรศัพท์กับฮารุฮิเสร็จ ก็เกิดมโนภาพขึ้นภายในสมองของเคียวน์ โดยเป็นเครื่องบินกระดาษที่กำลังแล่นอยู่บนท้องฟ้าที่มีกลุ่มเมฆ

6.ก่อนที่จะถูกดึงกลับมาด้วยเสียงนักกีฬาเบสบอลในทีวีตีโฮมรันได้ ซึ่งคุณน้องก็ออกท่าทางสนอกสนใจใหญ่

7.wallpaper ในหน้าจอมือถือเคียวน์ก็เป็นรูปท้องฟ้าที่มีกลุ่มเมฆ

8.ทีวีที่กำลังถ่ายทอดการแข่งเบสบอลก็ฉายภาพที่มีกลุ่มเมฆเช่นกัน

9.ชื่อตอนของตอนนี้เรียงเป็นกรอบรูปสีเหลี่ยมผืนผ้า แถมฉากหลังก็ยังไม่วายที่จะเป็นท้องฟ้าที่มีกลุ่มเมฆเช่นเคย

10.ในขณะที่ฮารุฮิกำลังพร่ำพรรณณาถึงเรื่องการปิดเทอมหน้าร้อนนั้น เคียวน์กลับถูกดึงดูดด้วยสิ่งนี้แทน

11.นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้เห็นฮารุฮิที่ไม่ได้ใส่ริบบิ้นคาดผม อืม....ดูมีสเน่ห์ไปอีกแบบนะ

12.นางาโตะตอนนี้กลับมาเป็นสภาพซึมเศร้าอีกครั้ง ทั้งๆที่ตอนที่แล้วดูเหมือนอาการจะดีขึ้น

13.ฉากเดจาวูข้างสระน้ำคราวนี้ก็อาการหนัก เคียวน์สามารถจำประโยคที่ฮารุฮิจะพูดได้อย่างแม่นยำ ขนาดที่คิดไปตามปากที่ฮารุฮิกำลังขยับไปด้วยเลย

14.ลูกบอลที่ฮารุฮิกำลังถือก็สะท้อนภาพท้องฟ้ากับกลุ่มเมฆอีกแล้ว

15.ก่อนจบฉากสระว่ายน้ำ ก็ปิดท้ายด้วย.....(พอจับผิดมากๆชักจะเอียนแฮะ...)

16.ฉากที่โคอิสึมิขอดูกระดาษโน้ตที่ฮารุฮิเขียน มีแอบสบตากันกับเคียวน์โดยบังเอิญด้วย

17.นางาโตะดูซึมเศร้าอีกแล้ว.....ซึ่งตาเคียวน์ดูเหมือนจะสนใจเครื่องดื่มของนางาโตะเป็นพิเศษ

 

18.ทั้งๆที่เตรียมจะขี่จักรยานกลับบ้านแล้วแท้ๆ แต่เหมือนจู่ก็มีอะไรดลใจเคียวน์ขึ้นมาให้เดินวกกลับไปเรียกนางาโตะ อะไรกันหนอที่ดลใจหมอนี่ขึ้นมา (สังเกตฉากหลัก....มันยังตามมาหลอกไม่เลิก)

19.บทสนทนาที่ดูเหมือนจะดูเป็นห่วง แต่ระยะห่างของทั้งสองคนนั้นดุเหมือนจะเป็นตัวบ่งบอกได้อย่างดีว่า เคียวน์ยังห่างไกลจากความคิดที่จะเข้าใจนางาโตะตอนนี้ได้อย่างถ่องแท้

20.นอกจากนี้...เคียวน์ยังจะต้องตกตะลังกับในหน้าอันเศร้าสร้อยสุดๆ ของตัวกลางสื่อสารในรูปลักษณ์มนุษย์ ทั้งที่จริงแล้วเธอไม่น่าจะรู้จักอารมณ์ความรู้สึกแท้ๆ...แต่จากสีหน้าของเธอในตอนนี้ก็บอกเราได้อย่างชัดเจนว่า...เธอกำลังโศกเศร้าอยู่จริงๆ

21.หลังจากที่นางาโตะเดินจากไปแล้ว ตาเคียวน์ก็มองท้องฟ้าอีกครั้ง...

22.ฉากขี่จักรยานไปหาพวกฮารุฮิที่นัดกันไปซื้อชุดยูคาตะ....

23.ฉากนี้ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ แต่อยากจะบอกว่าฮารุฮิสวยโคตร!!!!

24.หมาตัวนี้น่ากลัวจังแฮะ...

25.สังเกตดีๆ จะเห็นว่าพัดที่นางาโตะถืออยู่นั้นก็เป็นลายท้องฟ้ากับกลุ่มเมฆครับ.....

26.ไอ้รูปปั้นที่อยู่ในสวนสาธารณะที่พวกฮารุฮิไปแข่งจับจักจั่นกันนี่...มันจะมีความหมายอะไรซ่อนอยู่รึเปล่านะ (พยายามไม่สนใจฉากหลังเต็มที่...)

27.ฉากนี้ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษนอกจากนางาโตะที่อุตส่าห์เตรียมตัวเลี้ยงด้วงที่จับมาได้ น่ารักจริงๆเลยนะนางาโตะ ว่าแต่....มิอาซาฮินะซังไปทำอะไรมาล่ะนั่น....เละเทะขนาดนั้นยังจับไม่ได้สักตัวเลยเรอะ

28.ฉากที่เคียวน์ก้มลงมองกิ่งไม้นี้มีความหมายอะไรอีกล่ะเนี่ย...

29.ไอ้เกี๊ยวมันกดโทรศัพท์อาซาฮินะซังทิ้ง!!!

30.เคียวน์ดูเหมือนจะสนใจลายสกรีนด้านหลังเสื้ออาซาฮินะซังเป็นพิเศษ....ซึ่งเป็นลายที่เราคุ้นเคยกันดี แถมแอบมีเครื่องบินซะด้วยนะ

31.ฉากที่โคอิสึมิบอกว่าต้นเหตุของเรื่องนี้ก็คือฮารุฮิ ภาพตัดไปที่ฮารุฮิใส่ชุดขาวยืนอยู่เพียงลำพังโดยมีฉากหลังเป็นท้องฟ้าและกลุ่มเมฆ ซึ่งเมื่อถึงฉากโคลสอัพเข้าไปใกล้ๆจะเห็นว่ามีเครื่องบินร่อนผ่านไป...

32.ฉากที่นางาโตะเอ่ยจำนวนรอบของการลูป 15513 ออกมา ดูเหมือนทุกๆอย่างรอบตัวจะเลวร้ายลงอย่างเห็นได้ชัด

33.ฉากที่นางาโตะแจกแจงรายละเอียดของการวนลูปทั้งหมด แม้แต่ตาโคอิสึมิที่ยิ้มแย้มอยู่เสมอ ยังอดทำหน้าเศร้าไม่ได้ อาซาฮินะซังนั้นแรกๆยังพอทำใจรับได้ แต่ยิ่งนางาโตะเจาะรายละเอียดลงลึกมากขึ้น คุณเธอก็ถึงกับร้องไห้ออกมาเลยทีเดียว ส่วนสีหน้าของผู้พูดตอนนี้....ผมดูแล้วเจ็บปวดสุดๆเลยครับ

34.ผ่านช่วงเครียดไปแล้ว....มาผ่อนคลายกับสีหน้าอันแสนไร้เดียงของตัวการเรื่องนี้กันดีกว่า....ไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวอะไรกับเค้าเลยนะหล่อน

35.นางาโตะที่ดุเหมือนจะสนใจการดูกล้องดูดาวมากกว่าการใช้กล้องดูดาว ถ้าผมเข้าใจไม่ผิดมันต้องมองทางกล้องอันเล็กๆข้างกระบอกไม่ใช่รึ?

36.ฉากที่เคียวน์ถามนางาโตะว่าทำไมถึงไม่ยอมปริปากบอกเรื่องลูปทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว ก็ยังคงเป็นที่สนามตีลูกเบสบอลเหมือนกับลูปครั้งแรก

37.ฉากที่เอ่ยถึงกิจกรรมอื่นๆที่ทำกัน ตอนนี้จะไปเน้นฉากดูหนังของสมาชิก SOSdan น่าจะเป็นหนังรักโรแมนติก ซึ่งฮารุฮิดูเหมือนจะตั้งใจดูกว่าใครเพื่อน สงสัยว่าเธอคงจะนึกถึงตอนที่เธอเข้าไปติดอยู่ในมิติปิดกับเคียวน์ล่ะมั้ง เพราะตัวหนังก็ดูเหมือนจะเป็นฉากที่พระเอกนางเอกไปอยู่บนเกาะที่มีกันอยู่ 2 คนพอดีแถมหนังยังมีสีออกเทาๆหม่นๆเหมือนในมิติปิดอีกด้วย

38.ฉากที่เคียวน์พูดว่าและแล้ววันที่ 30 สิงหาคมก็มาถึง ฉากนี้ไม่รู้ว่าเป็นฉากในหนังหรือภาพที่ตาเคียวน์มันคิดขึ้นมาเองกันแน่ แต่มันทำให้เรารู้ถึงความหมายของมันขึ้นมาได้ว่าน่าจะเป็นสิ่งที่เคียวน์ใช้แทนสถานการณ์ที่กำลังประสบอยู่นั่นเอง...บางทีเครื่องบินลำนั้นอาจจะหมายถึงตัวฮารุฮิก็เป็นได้

39.ฉากที่ฮารุฮิกำลังจะเดินออกจากร้านแล้วเคียวน์เกิดเดจาวูครั้งสุดท้าย....ฉากนี้ประทับใจผมที่สุดเลยครับ โดยภายในเวลาอันสั้นทางทีมสร้างได้อัดแน่นรายละเอียดต่างๆเข้ามามากมาย ดังนั้นจะขออธิบายแยกย่อยอีกที

- เริ่มแรกที่ฮารุฮิกำลังจะเดินออกจากร้านไปนั้น ฉากยังคงเป็นปกติอยู่ แต่จู่ๆมันก็แปรเปลี่ยนเป็นภาพของกลุ่มเมฆแทน...

-ฉากนี้จะเห็นว่าคนพิเศษทั้ง 3 คนได้แต่ยืนอยู่ข้างหลัง โดยปล่อยให้เคียวน์ซึ่งเป็นคนธรรมดาเดินตามฮารุฮิไป น่าจะสื่อความหมายว่าแม้ทั้ง 3 คนจะไม่ใช่คนธรรมดาและมีอำนาจพิเศษอยู่เหนือบุคคลทั่วไป แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่ฝากความหวังไว้ที่ตัวคนธรรมดาที่ไม่มีอะไรพิเศษเลยอย่างเคียวน์ที่จะหาทางทำอะไรสักอย่างกับฮารุฮิเพื่อให้หลุดพ้นจากวังวนไม่รู้จบนี้เสียที เพราะทั้ง 3 คนต่างก็รู้ว่าเคียวน์เท่านั้น ที่จะสามารถช่วยโลกจากสถานการณ์อันเลวร้ายนี้ได้ แต่ในที่สุด....เคียวน์ไม่อาจทำได้สำเร็จ ฮารุฮิจึงเดินจากไป....

-ขวดน้ำที่ว่างเปล่า กับซากจักจั่นที่ตายแล้ว น่าจะสื่อความหมายถึงสถานการณ์ที่แสนเลวร้ายเมื่อฮารุฮิจากไป

-สระว่ายน้ำที่ไร้ผู้คน หรือที่สระว่ายน้ำมีคนมากมายล้นหลามจนเคียวน์ต้องบ่นว่า "ทำไมยัยนี่ถึงได้อยากมาที่แบบนี้กันนะ" จริงๆแล้วก็เพราะฮารุฮิอยากจะมาว่ายน้ำในที่มีคนเยอะๆเช่นนั้น? พอไม่มีฮารุฮิ...สระว่ายน้ำก็ถึงกับร้างไร้ผู้คน

- ซึ่งน่าจะเป็นกรณีเดียวกันกับสนามตีเบสบอล ที่เงียบเหงาลงไป....เมื่อไม่มีฮารุฮิ

-โคอิสึมิที่นังอยู่อย่างโดดเดี่ยวภายในสวนสาธารณะที่สมาชิก SOSdan เคยไปแข่งจับจักจั่น

- ภาพนี้ดูก็รู้ว่าเป็นนางาโตะตอนที่อยู่ในร้านอาหาร....แต่มีความหมายอะไรซ่อนอยู่ผมก็เดาไม่ออก แต่เคียวน์เองก็ดูจะติดใจภาพนี้เป็นพิเศษเช่นกัน

- ฉากนี้น่าจะเป็นเคียวน์ยืนต่อหน้าอาซาฮินะซังที่กำลังพูดว่า "กลับอนาคตไม่ได้แล้ว" แถมยังจงใจให้เห็นลายเสื้อข้างหลังอีกต่างหาก

- ฉากนี้เป็นตอนที่สมาชิก SOSdan ไปดูหนัง ซึ่งมีภาพกลุ่มเมฆปรากฎอยู่บนจอ...

- จะเห็นว่าที่นั่งตรงกลางที่ฮารุฮิเคยนั่งนั้นว่างเปล่า แถมสังเกตได้ว่าสีหน้าของโคอิสึมินั้นดูเคร่งเครียดสุดๆ

-ฉากในหนังดูจะเปลี่ยนไป....จากท้องฟ้าที่เคยหมืดหม่นตอนนี้กลับสว่างใส

- จากนั้น....จู่ๆหญิงสาวที่อยู่ในจอภาพยนตร์ก็เปลี่ยนไปเป็นฮารุฮิแทน โดยระหว่างที่เธอกระซิบบอกอะไรบางอย่างกับผู้ชายที่ในจอเธอก็แอบส่งสายตามามองคนที่จับจ้องอยู่ด้วย....

- เคียวน์ที่กำลังตกตะลึงนั้น ได้เอื้อมมือออกไปเพื่อที่พยายามจะไขว่คว้าเธอกลับมา....

- ภาพฉายไปที่นางาโตะ....ผู้ที่เฝ้ามองเหตุการณ์เหล่านี้มาตลอด....ทั้งหมด 15513 ครั้ง

-สุดท้าย....เป็นภาพเครื่องบินที่กำลังร่อนขึ้นสู่ผืนฟ้า....จนถูกกระแสลมพัดปลิวจนหายไปในที่สุด ซึ่งก็ประจวบเหมาะกับที่ฮารุฮิเดินออกจากร้านไปพอดี...

-เสียงประตูร้านปิดเป็นตัวเรียกเคียวน์ให้หลุดออกจากวังภวงค์...สุดท้ายเขาก็ได้แต่นิ่งเฉย....ปล่อยให้ฮารุฮิจากไป และทำให้ผู้คาดหวังทั้ง 3 คนต้องผิดหวังอย่างน่าเสียดายในที่สุด

-น้ำแข็งในแก้วที่กำลังละลาย ประตูหน้าร้านที่ว่างเปล่า....ฉากนี้ได้ถ่ายทอดอารมณ์และความรู้สึกว่าฮารุฮิได้จากออกไปแล้วจริงๆ...

ฉากทั้งหมดในข้อ 39 นั้นถูกบรรจุลงไปในเวลาสั้นๆแค่ 1 นาทีเท่านั้นเอง

40. ฉากสุดท้ายของตอนเคียวน์ได้วาดภาพเครื่องบินลงในสมุดการบ้านที่ว่างเปล่า....(คุณ kaivoo บอกว่าเป็นเครื่องหมายแทนคำว่า "อิสรภาพ" เพราะเคียวน์ต้องการที่จะหลุดพ้นออกวังวนอันไม่รู้จบนี้)

สรุป ถ้าเกิดมีคนถามผมว่า Endless Eight ตอนไหนที่ควรให้คนที่ไม่ชอบดูลูปนั้นดูมากที่สุดผมก็คงตอบว่าตอนนี้อย่างไม่ต้องสงสัย เพราะเมื่อเทียบตอนนี้กับตอนอื่นๆแล้ว หากตัดคำว่าแฟนเซอร์วิสออกไป ก็คงจะเป็นตอนที่ดูมีสเน่ห์ทั้งในด้านของฉากที่แฝงไปด้วยความคิดเชิงลึกมากมาย จนสามารถทำให้แฟนๆตีความหมายกันได้อย่างสนุกสนาน โดยแต่ละคนก็ตีความหมายแตกต่างกันออกไป ซึ่งก็แน่นอนว่าคงจะมีหลายๆคนที่คิดไม่เหมือนกับสิ่งที่ผมพิมพ์ลงไปในเอนทรี่นี้ แต่เท่าที่ดูจากบอร์ดตุรกีแล้ว จะมีก็แต่ผมกับคุณ kaivoo ที่ว่างจัดจนมานั่งคิดวิเคราะห์ให้มันมากความขนาดนี้....เฮ้อ....มันก็เหนื่อยจริงๆล่ะนะ....เอาเถอะ!!...สรุปแล้วตอนนี้สำหรับผมถือเป็น E8 ในดวงใจเลยครับ

ไหนก็ไหนๆแล้วฝากบทวิเคราะห์จากคุณ kaivoo สมาชิกบอร์ดตุรกี ที่ตามเฝ้ากระทู้ฮารุฮิกับผมและคนอื่นๆไว้ให้อ่านกัน โดยคุณ kaivoo ให้เหตุผลที่ฮารุฮิต้องการให้เกิดลูปไม่รู้จบนี้ว่า

(ถมขาวกันสปอยล์ เผื่อคนไม่อยากรู้)  อีกหนึ่งประการ ว่าพวกเขาไปทะเลกันสองคน และเกิดเหตุการณ์ 'บางอย่างขึ้นในวินาทีนั้น' ที่ทำให้ฮารุฮิต้องการย้อนกลับ

ในลูปแรกสุด มีปริศนาหนึ่งคือ 'พระเจ้าหายไปทำอะไรในวันที่ 31 ?'
เป็นไปได้ว่าเธอไปทะเล 'คนเดียว' เพื่อค้นหาอะไรบางอย่างที่ ทำให้เธอรู้สึกแบบเดียวกับตอนดูหนัง
พระเจ้าในชุดขาวจึงเดินกลับบ้าน
และไม่สามารถใช้วันหยุดฤดูร้อนที่คนหนุ่มสาวใช้เวลาด้วยกัน
ได้ครบถ้วน แบบที่เธอพูดไว้ในตอนที่ 1 ได้ จนเป็นเหตุให้เกิด Endless 8

แต่จากการที่เราได้เห็นภาพฮารุฮิในชุดขาวซึ่งมาจากภาพหลอนของ Kyon มีความเป็นไปได้เวลาอีกครั้งหนึ่ง มีความเป็นไปได้ว่าเธอ love confession กับ Kyon ทำให้หลังจากกลับจากทะเล ฮารุฮิ เกิดอาการซึนรับประทานจนต้องการรีเซตเวลาทั้งหมด อันอาจจะมาจากการที่ Kyon ปฎิเสธ และอื่นๆ จนเป็นเหตุให้เกิด Endless 8

(จบการสปอยล์)

สุดท้ายนี้ใครที่สามารถวิเคราะห์เนื้อหาตอนนี้แตกต่างออกไปจากผม ถ้าจะกรุณาโพสต์ให้ผมได้อ่านด้วยจะเป็นพระคุณอย่างมากเลยครับ